Een startup in een Delfts grachtenpand en de keuring die niemand op de planning had

Het huurcontract tekenden we op een dinsdag in maart, aan een wiebelige tafel op de eerste verdieping van een pand aan de Oude Delft. Vier oprichters, twee van ons net afgestudeerd aan de TU, software voor de onderhoudsplanning van windturbines, en eindelijk een kantoor dat niet de keukentafel van iemands studentenhuis was. Hoge ramen, uitzicht op het water, eiken balken in het plafond. We waren verkocht voordat de makelaar de deur achter zich had dichtgetrokken.

Een mooi pand met een oude meterkast

Wat we niet goed hadden bekeken, was de meterkast. Die zat achter een houten deurtje in de gang en had duidelijk meerdere verbouwingen overleefd. Ouderwetse schroefzekeringen naast moderne automaten, een paar draden met stoffen isolatie, en op zolder een verdeelkast waarvan niemand precies wist welke ruimtes hij voedde. Wij pluggen daar acht laptops in, twee schermen per bureau, een koffiemachine en een server. Niemand dacht er verder over na.

Tot we onze eerste twee medewerkers aannamen en ik de verplichte risico-inventarisatie moest invullen. Daar stond een vraag over de elektrische installatie waar ik geen antwoord op had.

Wat de wet van een werkgever vraagt

Zodra je mensen in dienst hebt, ben je werkgever, en dan geldt de Arbowet. Het Arbobesluit komt er in gewone taal op neer dat de elektrische installatie op de werkplek veilig moet zijn en zo onderhouden moet worden dat dat ook zo blijft. De norm waarmee je dat in de praktijk aantoont, is NEN 3140. Die gaat over de veilige bedrijfsvoering van elektrische installaties en arbeidsmiddelen, dus ook over de verlengsnoeren onder je bureaus en de stekkerdoos achter de koffiemachine.

Wat ons verraste, was dat het weinig uitmaakt dat je huurt. De verhuurder is vaak verantwoordelijk voor de vaste installatie in het pand, maar jij als werkgever moet kunnen laten zien dat de werkplek veilig is. Gebeurt er iets en heb je geen inspectierapport, dan heb je een probleem bij de Arbeidsinspectie en vaak ook bij je verzekeraar. Hoe vaak je moet laten inspecteren, hangt af van de risico’s van de omgeving. Voor een kantoor ligt die termijn ruimer dan voor een werkplaats, maar nooit is geen optie.

De inspectie zelf

De verhuurder gaf eerlijk toe dat er al jaren niemand naar had gekeken. We spraken af dat wij de inspectie zouden regelen en dat herstel aan de vaste installatie voor zijn rekening kwam. Ik belde Elektricien Delft, op aanraden van een ondernemer twee panden verderop.

De inspectie duurde een ochtend. Er werd per groep gemeten, de isolatie van de bedrading gecontroleerd, gekeken of de aardlekschakelaars op tijd afschakelen, en elke stekkerdoos en elk snoer kreeg een sticker of werd afgekeurd. Drie stekkerdozen gingen meteen de container in, waaronder een die aan een andere stekkerdoos hing, die weer aan een verlengsnoer vastzat. Dat was mijn bureau, en daar ga ik verder niets over zeggen.

Volgens het rapport moesten een paar oude groepen op zolder worden vervangen, en kregen de koffiemachine en de server elk een eigen groep, zodat een kortsluiting in de keuken niet ook onze testomgeving platlegt.

Waarom we dit eerder hadden moeten doen

Achteraf is het een vreemde gedachte. We hadden een businessplan van veertig pagina’s en een spreadsheet voor elke kostenpost, maar niemand die zich afvroeg of de bedrading in een pand van een paar honderd jaar oud wel tegen acht ontwikkelaars kon. Mijn advies aan startups die rond de Markt iets gaan huren, is simpel. Vraag bij de bezichtiging naar het laatste inspectierapport. Is dat er niet, neem het dan mee in de onderhandeling en plan de inspectie voordat je eerste medewerker begint.

Wij hebben de volgende ronde met Elektricien Delft inmiddels in de gedeelde agenda gezet, naast de btw-aangifte. Even saai, even nodig.